تابستان سال 91 بود که با محیطی به اسم وبلاگ آشنا شدم, بی هدف و شاید صرفا برای اینکه از غافله(فک کنم قافله درست باشه) عقب نمانم یکی هم برای خودم ساختم. کم کم آشنا و آشناتر شدم و بعد از مدتی با راهنمایی هایی که شدم فرهنگ استفاده از وبلاگ برایم جا افتاده تر شد و همان زمان چهارچوب و قوانینی برای خودم و در ذهنم درست کردم, شاید به مرور دچار تغییر هم شد ولی در کل از این روند ناراضی نیستم بعد از مدتی وقفه و سرگردانی با آدرس فعلی به ثبات وبلاگی رسیدم.
در این پست گفته بودم: انتظار ندارم اینجا خواننده و دنبال کننده زیادی داشته باشد. سرِ 300 امین پست ام, کسی با قرار دادن آدرس اینجا در قسمت "وبلاگ هایی که دنبال میکنم" صفحه مدیرتش, 100 امین دنبال کننده در پنل مدیریت من را هم نشان داد.
وبلاگ هایی که من دنبال میکنم:
1. به محض روشن بودن ستاره شان وارد صفحه شده و در اکثر موارد اگر حرفی داشته باشم کامنت هم میگذارم.
2. سعی میکنم پست های تازه شان را بخوانم و احتمالا نظر هم مینویسم.
3. اگر پست های طولانی داشتن, میگذارم وقت آزادم میخوانم و اگر کوتاه بود میخوانم و باز نظر نوشتنم بستگی دارد که حرفی داشته باشم یا نه.
4. وبلاگشان را میخوانم ولی خیلی کم پیش میاید کامنت بگذارم.
هیچ وبلاگی را بصورت خاموش یا عمومی دنبال نمیکنم :)
به جز چند وبلاگ محدود, وبلاگ هایی را دنبال میکنم که در لیست دنبال کنندگانم بودند و بعد از خواندن قسمت هایی از وبلاگشان دنبالشان کردم, هستند کسایی که دنبالم میکنند و من دنبال کننده شان نیستم و یا بالعکس...
امیدوارم 100 دوستی که 6 نفرشان هم خاموش هستند, بعد از خوندن پست های اینجا نگند حیفِ وقتی که گذاشتیم برا اومدن به این کلبه :))
برچسب:
نویسنده: زهرا شریفی
تاريخ: جمعه
4 فروردين
1396 ساعت: 17:26