کِرم شب تابم مُرد.

اصلا وقت گوشی شکستن نبود اصلا. هیچ وقت گوشی برا من فقط وسیله ارتباطی نبوده تو هر سوراخ و سنبه اش کلی یادداشت, رمز,عکس و حرف با خودم دارم. حالا اونچه در تلگرام هست که سرجاشه رو گوشی دیگه نصب میکنم. رم هم که هست. موند اونچه تو حافظه گوشی بود.

یه بار هم سال 92 گوشیم با تمام محتوییاتش پوکید.

:(

*کرم شب تاب اسم گوشیم بود.

+ دو دقیقه رم گوشی رو انداختم رو گوشی خواهر جان یه چیزی وردارم و آنچه مشاهده کردم:

1. عکس مهراد میرزا

2. صدای نرگس

3. صدای آقا رامین

4. صدای حاج مهدی

و

.

.

.

یعنی موبه مو هر عکسی از هرکدومتون داشتم رو دیده و هزار بار هم زوم کرده که بهتر ببینه و تقریبا صدای هرکدومتون هم دوبار گوش داده. به دماغ طفولیت جناب معدنچی هم گیر داد. آخرش هم متوجه نشد چیه گفت: بیا مموریت رو درآر مثل خودت گیج و ویجه.